Muziekverhalen

Bouwverhalen

Verhalen van alledag

Boeken

Liefde in tijden van Corona

Het was vreemd. Na drie dagen thuis werken leek het kantoor anders. Was het de kleur van het metselwerk? Of de kleur van de wolken, in het grijs meende ik een violette ondertoon te herkennen.Lees verder

Mem en ik, 1997

Snijpunt Heegermeer, 1997

Toen ik in 1955 aan haar baarmoeder ontglipte, zei dokter de Boer tegen mijn moeder dat alles goed leek, maar een paar jaar later vonden ze op het kleuterbureau toch dat ik X-benen had. Niemand had daar ooit iets van gemerkt.Lees verder

Rutger Bregman

Hallo, hier Atlantis

Geachte heer Bregman, dank voor uw fraaie brief en het prachtige verhaal van de schipper in Nieuwerkerk aan de IJssel die in 1953 het onmogelijke deed, en daarmee een veel grotere watersnoodramp voorkwam. Maar al lezend stond ik, voor ik er erg in had, tot mijn tepels in het zoute water.Lees verder

Tegen de honden

Mijn vriend Kees de pensionado had voor één nacht onze logeerkamer geboekt. Tijdens de warme maaltijd verlevendigde hij het tafelgesprek met zijn avonturen. Hij is in staat om een incident aan de kassa bij Albert Heijn op te blazen tot iets groots en meeslepends, waar de werkende man door de week gewoonweg geen ruimte voor heeft.Lees verder

Twee Meisjes – Raymond van het Groenewoud

de dag brengt ouderdom de nacht brengt vreemde uren de deken is zo zwaar een bladzijde slaat omLees verder

De schaduw van mijn vriend Kees

Vriendschap

Omdat we toch in de buurt waren, bezochten wij te Machelen aan de Leije het graf van de zelfver-klaarde volksschrijver Gerard Reve, die zichzelf van ’t beroofde. Hij lag op de nieuwe begraafplaats aan de rand van het dorp. Deemoedig knielde ik neer op zijn zerk. Hij was de enige op het perk.Lees verder

Is Clapton God?

Dr John schreef in zijn autobiografie Under the Hoodoo Moon: ‘I figure the more talent there’s in people, the bigger pain in the ass they usually are. But there are guys like Eric Clapton, who disprove the rule … he’s a real sweetheart.’Lees verder

De vaste plek der dingen

Mijn vrouw heeft ontegenzeggelijk de mooiste benen van voor de Cubacrisis, maar gelukkig heeft ze ook enkele tekortkomingen, want van de volmaakte vrouw is geen man ooit gelukkig geworden. Zo is ze, ondanks het kwijnen van de oerbossen, dol op reclamefoldertjes. Bij het lezen worden ze rondom verspreid op stoelen, tafels en vloer, zonder een herkenbaar systeem. Ik verdraag het, maar ik zal er nooit aan wennen.

Toen ik zaterdag de nieuwe tv-gids, die zij hardnekkig radiobode noemt, wilde pakken en hij niet op zijn vaste plek onder de salontafel lag, keek ik in de krantenbak, maar...Lees verder

Live at Leeds in mijn platenkast

My generation (1970)

Mijn vriend Willem zette de buizenradio aan. Met het oplichten van het controlelampje naderde een bromtoon met een gevaarlijke krikkelkrak. Hij freubelde aan een kabel – krrrk! – en lichtte het deksel van de grammofoon. Uit een bruine hoes gleed een langspeelplaat.Lees verder

Mary & Jerry Bey

Kinderloos – Zangeres zonder Naam

In 1975 ontving de Zangeres zonder Naam een Gouden Harp van de Stichting Conamus. Eerdere gouden harpisten cabaretpromotor Wim Ibo vonden dat, door het belonen van ‘milieuverpestende smartlappe-rij en infantiele stompzinnigheid’, deze onderscheiding zodanig in waarde was gedaald, dat ze uit protest hun gouden harpen terugstuurden.Lees verder

Café à la mocque

Café á la Mocque

Toen ik stipt op de piepjes van tien uur arriveerde bij zijn buitenverblijf, was mijn vriend Kees in rep en roer. Wij konden niet handen schudden, omdat zijn vriendin een patiënt met schurft behandelde. Bovendien was het koffiezetapparaat, dat altijd op de hoek van het aanrecht had gestaan, verdwenen.Lees verder

André Zijl en Theo Andreae geanimeerd in conclaaf achter de bestuursdesk

Verslag van een gezellige avond

Al voor de vergadering werd ik aangesproken door Theo Andreae over het informele verslag dat ik pleeg te schrijven. ‘Alleen als er iets te melden is’, waarschuwde ik. Want het moet geen Heel Holland Bakt worden.Lees verder

"De onvolmaakte Hand van God" van Hilda Kanselaar, te zien in de Martinikerk in Sneek.

De onvolmaakte Hand van God

Na de koffie en de update van ons wederzijdse welzijn, vroeg ik kunstenares Hilda Kanselaar of ze nog nieuwe projecten onder handen had. Jazeker, ze had voor een expositie het thema van haar afstudeerproject weer eens opgepakt: De onvolmaakte hand van God.Lees verder

Mijn nieuwe schoenen ...

Mijn Oecumenische schoenen

Louter wanneer er sprake is van gerichte aanschaf, ga ik nog wel eens langs de winkels. Mijn vrouw moest een cadeau voor een jarige vriendin hebben. Zo passeerden wij op de Dracht in Heerenveen gearmd de etalage van een schoenenzaak, die UITVERKOOP schreeuwde. ‘Moest jij geen nieuwe schoenen hebben?’, vroeg ze.Lees verder

Levensvragen

‘Maar wat is nou de zin van filosofie?’, vroeg onze buurvrouw.Lees verder

Bezoek

‘Wat doe je nou?’, vroeg ze toen ik de stofzuiger wegzette. ‘Ik ga me scheren,’ zei ik. ‘Ben je hier dan al geweest?’ ‘Hier liggen toch geen scherven?’Lees verder

Silver Lining: Karel van der Wal, Bert Middendorp, Domien de Winter Zittend: Douwe van der Werff

Twee publiek (1979)

Voor een achtergebleven decor met bostafereel in het Parochiecentrum speelde een band. Het pu-bliek bestond uit één meisje met een flesje spuitwater. In de vensterbank zat de manager. De bar-man, tevens koster, dopte een biertje voor de voorzitter van de Katholieke Plattelands Jongeren, die deze avond op zijn geweten had.Lees verder

De fiets van oom Anton

‘Oom Anton heeft een fiets gekocht,’ zei mijn neef Koen. Afgezien van het feit dat het bestaan van een oom Anton mij tot op dat moment was ontgaan, trof mij vooral zijn guitige lach die een sterk verhaal deed vermoeden.Lees verder

Een slim varken

Roy Buchanan - Pointless

Zoals vaak keek ik naar de Pointless, een quiz op de BBC. Een ouder echtpaar - mijn favorieten - waren op ongelukkige wijze in de tweede ronde uitgeschakeld. Ik deed mijn beklag bij mijn vrouw, die in de keuken net de tagliatelle bij de saus gooide. ‘Het eten is klaar,’ zei ze. Ik griste twee bor-den uit de kast, schepte eentje vol en spoedde mij weer naar de bank. ‘Hoef je geen mes?’ - ‘Nee, waarom?’Lees verder

Nick Cave, Bad Seed

Nick Cave - God is in the house

… maar je gaat toch niet op iemand stemmen, vanwege zijn muzikale voorkeur?, hoor ik u zeggen. O nee, waarom niet?Lees verder

De kleur van Liefde

‘Kan ik u helpen?’, vroeg het bloemenvrouwtje. ‘Misschien,’ zei ik, ‘waar staan de gele boeketten?’ ‘Geel! Dat is grappig,’ riep ze olijk. ‘Niemand vraagt om geel.’Lees verder

Ann Peebles – Zo’n Zeg-dat-nogges liedje

‘Is dat een schilderij of een foto?’, vroeg Joop, toen hij voor het eerst op bezoek kwam en wat onwennig de kamer rondkeek. Hij wees naar portret van opzij in een vierkante lijst, dat boven mijn draaitafel hing. ‘Dat is een platenhoes,’ zei ik.Lees verder

De speakers van de botsauto's

Muziek moet hard, toch? Natuurlijk, af en toe moet muziek hard. Je kunt een transistorradio tegen je oor drukken tot het pijn doet, maar dat is toch niet hetzelfde. Toen ik 15 was, hoorde je de muziek nergens zo hard als uit de speakers van de botsauto’s, met Jouster Merke.Lees verder

Siw Malmkwvist in 1964

De slappe lach van Siw Malmkvist

Zelfs als kind had ik al jeugdsentiment, ook al noemde ik toen alleen maar een warm gevoel in mijn buik. Op de B-kant van Spiegelbeeld (Willeke Alberti) stond bijvoorbeeld Toen je me kuste. Als ik dat draaide had ik heimwee, naar een tijd die ik zelf niet meegemaakt. Dat was een rare spirituele ervaring n als het terug luister, kan ik het nog steeds navoelen.Lees verder

Pages

No front page content has been created yet.