Platenkast

Deze PLATENKAST noemde ik oorspronkelijk telefoonkastje, omdat er in de woonkamer nog steeds een kastje moest komen om de vaste telefoon op te plaatsen en de waar ik de draden van de mobieltjes en iPad ook maar wilde hebben.

Het experiment was, dat de kastjes moesten zweven (zonder ze aan de muur vast te schroeven) en de collage’s op de deurtjes. Voor de collage’s heb ik enkele LP hoezen gefotografeerd en de afdrukken verknipt. Om er geen bende van te maken heb ik ze op kleur ingedeeld. Ik had 4 kleuren nodig, dus heb ik groen tijdelijk geproveerd tot primaire kleur: Natuur, Aarde, Hemel en Bloed.

Het kastje heeft een week in de woonkamer gestaan. Toen waren we het erover eens dat de operatie was geslaagd, maar de patient was overleden. Te hoog en te druk op die plek. Hij staat nu op de logeerkamer zonder telefoons.

Wordt vervolgd.

Bekijk ook...

De zin van het leven

Zittend achter een halve liter Kanunnik triple op het terras van een plaatselijk café, genietend van het vakmanschap van de vrouwelijke bediening, kwam als vanzelfsprekend de zin van het leven ter sprake. Tijdens de wandeling waren de andere onderwerpen al van de agenda gestreept.

Buiten de kaart om

‘Er zijn grenzen!,’ stelde een tanige heer aan een naburig tafeltje opstandig vast. Hij legde resoluut de nota neer en wenkte een serveerster. ‘Weet jij het al?’, vroeg ik aan mijn vrouw, want ze had het menu neergelegd. ‘We hebben toch geen haast?’ ‘Nee, nee,’ suste ik, ‘maar ik heb wel trek.’

Pier Nijholt (1922-2008)

In Paradisum

Niemand ging mooier dood dan mijn vader. In de zomer van 2007 werd in het ziekenhuis slokdarmkanker vastgesteld en kreeg hij slechts enkele maanden mee naar huis. Hij zuchtte tweemaal diep en was er klaar voor.