Platenkast

Deze PLATENKAST noemde ik oorspronkelijk telefoonkastje, omdat er in de woonkamer nog steeds een kastje moest komen om de vaste telefoon op te plaatsen en de waar ik de draden van de mobieltjes en iPad ook maar wilde hebben.

Het experiment was, dat de kastjes moesten zweven (zonder ze aan de muur vast te schroeven) en de collage’s op de deurtjes. Voor de collage’s heb ik enkele LP hoezen gefotografeerd en de afdrukken verknipt. Om er geen bende van te maken heb ik ze op kleur ingedeeld. Ik had 4 kleuren nodig, dus heb ik groen tijdelijk geproveerd tot primaire kleur: Natuur, Aarde, Hemel en Bloed.

Het kastje heeft een week in de woonkamer gestaan. Toen waren we het erover eens dat de operatie was geslaagd, maar de patient was overleden. Te hoog en te druk op die plek. Hij staat nu op de logeerkamer zonder telefoons.

Wordt vervolgd.

Bekijk ook...

Liefde in tijden van Corona

Het was vreemd. Na drie dagen thuis werken leek het kantoor anders. Was het de kleur van het metselwerk? Of de kleur van de wolken, in het grijs meende ik een violette ondertoon te herkennen.

De fiets van oom Anton

‘Oom Anton heeft een fiets gekocht,’ zei mijn neef Koen. Afgezien van het feit dat het bestaan van een oom Anton mij tot op dat moment was ontgaan, trof mij vooral zijn guitige lach die een sterk verhaal deed vermoeden.

Pier Nijholt (1922-2008)

Afscheid (2008)

Pas jaren later besefte ik, wat mijn vader me liet zien. Wachtend op de dood, nam hij afscheid van zijn leven met verhalen over de onbelaste jaren van zijn jeugd. Dat was de tijd dat hij met zijn vrienden ging voetballen en daarna naar het café. Alle dorpsfeesten liepen ze af, op zoek naar vertier en ongein. Vrij en zonder zorgen. ‘Toen waren wij er nog niet,’ concludeerde mijn broer, maar ik dacht terug aan de kermis van ‘63.