Muziekverhalen

Bouwverhalen

Verhalen van alledag

Boeken

Het litteken van de dood

De eerste keer dat ik mijn vrouw sprak, was ze nog niet mijn vrouw. Tijdens een tussenuur zaten we in Rinke’s Koffiebar en bespraken ons eindexamen. Toen ik vertelde, dat ik Serpentina’s Petticoat van Wolkers had gelezen, zei ze: ‘Ik hou niet van Wolkers.’ ‘Ik ook niet,’ zei ik, maar zij had het als eerste gezegd en dat maakte indruk.Lees verder

De opening van een boekenkast

Een week na de uitvaart van mijn goede vriend, maakte ik de nieuwe boekenkast op onze logeer-kamer af en richtte hem in. Ik was nog in rouw gedompeld, maar daar mocht ik mijn boeken niet mee bezwaren, dus besloot ik de kast feestelijk te openen. Ik nodigde mijn favoriete boeken uit, schonk een Prosecco glas vol met Rivella – op de foto zie je het verschil toch niet – en droeg hardop het Alpenjagerslied van Paul van Ostaijen voor.Lees verder

Twee vrienden bij Sonsbeek Arnhem

Kroniek van een vriendschap # 5

Wat zullen we doen? Zo was mijn vriendschap met KOOS van der SLOOT. In de auto, op de fiets, in de benen. Als ik terugdenk, zal ik dat het meest missen. Een belangrijk verschil tussen Koos en mij is dat hij onveranderlijk altijd en overal hetzelfde is, een man uit één stuk. Ik ben altijd niet iemand anders, ik pas mij aan, ik ben een man van vijftien jassen.Lees verder

1983 Twee leren broeken

Kroniek van een vriendschap # 4

Van al mijn vrienden ken ik de muzieksmaak, maar niet van mijn vriend Koos van der Sloot. Dat was de blinde vlek in onze vriendschap. We zijn samen naar Iggy Pop geweest (Koos’ vaste commentaar was: ‘Wat een beest!’), dus daar hield hij van, maar waar hield hij nu echt van? Wat was zijn favoriete LP/CD? Wat was voor hem een 10? Geen idee.Lees verder

Het laatste boek dat mijn vriend las was Voor Mathilde van mij

Kroniek van een vriendschap # 3

Ik heb mijn vriend Koos van der Sloot in loop der jaren goed leren kennen, maar ik durf niet te beweren dat ik hem ooit helemaal heb begrepen. Neem nu eens die gulzigheid voor kunst en literatuur. Waar komt die vandaan? Wij zijn beide opgegroeid in een arbeidersgezin. Cultuur beperkte zich tot sketches op bruiloften.Lees verder

Koos 1976

Kroniek van een vriendschap # 2

Toen ik voor mijn uitvaartrede voor Koos van der Sloot de weg van onze vriendschap terug volgde tot voor het begin, realiseerde ik mij steeds meer hoe vreemd het was dat wij ooit vrienden werden. Achteraf beschouwd is het zelfs een wonderlijke speling van het lot, twee loten om precies te zijn. Ik ben niet iemand die in alle ernst in de sterren gelooft, en Koos al helemaal niet, maar ik denk dat het moment van onze ontmoeting precies op het juiste moment kwam.Lees verder

Koos van de Sloot 1979

Kroniek van een vriendschap # 1

Mijn vriend Koos van der Sloot is niet meer, maar het eeuwig leven gaat door; in zijn nalaten-schap, in de herinneringen en verhalen, totdat ook wij – de vlamdragers – herinnering zijn ge-worden. Ik barst van de verhalen en wil er graag een aantal met jullie delen. Het begin van onze vriendschap, ruim 38 jaar geleden, was zowel markant en karakteristiek …Lees verder

Boekenkast (3)

Zo gaat dat in het leven. Het wordt altijd anders, dan je vooraf had gedacht. Als je alle oorzaken projecteert op die boekenkast, gaat het lijken op een eigenzinnig organisme, een renpaard. Het is zaak om niet tegen te sputteren, maar mee te bewegen. De maker en het ding vormen een team, dat samen moet winnen. Meestal begint het in het pikdonker als alles stil is …Lees verder

Boekenkast (2)

De reden dat ik voor een boekenkast niet meer dan een schets maak is, dat ik van tevoren niet weet hoe het gaat worden. Ten eerste weet ik niet of het lukt en of ik daarop moet bijsturen. Ten tweede krijg ik al doende steeds betere ideeën. Ik denk ook met mijn handen. Over details nadenken terwijl je nog over de hoofdopzet twijfelt is funest. Ik weet nu al dat ik 25 problemen tegenkom. Die moet ik, als bomen in een afdaling, zien te ontwijken, dus heb ik ruimte nodig om te manoeuvreren.Lees verder

De virtuele boekenkast met mijn twee laatste boeken: Het litteken van de dood en Liefde in tijden van Cholera

Boekenkast (1)

Het maken van een boekenkast verschilt, afgezien van de schaal en de complexiteit, niet zoveel van het bouwen van een TopsportZorgCentrum voor FC Groningen, om maar eens een voor-beeld te nemen. Je loopt tegen dezelfde problemen aan, met dien verstande dat een boeken-kast een soloproject is, waarbij de verschillende personen die in mij wonen, met elkaar in discussie gaan. Dus wie weet, is het een metafoor voor alles, dat ik in dit leven tot stand wil brengen.Lees verder

Spoorzicht, zoals het er in '76 bij stond

Spoorzicht (1976)

‘Zal ik de dozen van zolder halen?’, vroeg ik zaterdag na Driekoningen. Mijn vrouw keek een beetje zuur en vroeg: ‘Zullen we hem niet nog een weekje laten staan?’ ‘Mij best,’ zei ik, ‘we hebben niet voor niets een plasticboom. Wat mij betreft blijft hij staan tot Pasen.’ Onwillekeurig moest ik denken aan een zaterdag tegen Pasen 1976.Lees verder

Love and Affection - Joan Armatrading

‘Vloek niet zo!’, maande mijn vrouw streng en ze had gelijk. Ik meende zelf ook, dat ik die katholieke jeugdzonde achter me had gelaten. Maar aan een lantaarnpaal op de Sinnebuorren in Joure zat een aankondiging gekleefd: Joan Armatrading kwam in de Oosterpoort. Na het geluksprongetje, zag ik dat de datum enkele dagen achter mij lag en toen floepte het eruit.Lees verder

Mijn nieuwe cowboypak 1961

She's no angel (De erfenis)

Na de publicatie van het verhaal Fotheringay op mijn site moest ik denken aan de laatste keer, dat de moeder van Willem bij ons op de koffie was. Toen de koetjes en de kalfjes eenmaal buiten liepen, vertelde ze dat ze na de dood van Willem vaak op zijn kamer had zitten luisteren naar Pink Floyd, om haar zoon met terugwerkende kracht beter te begrijpen.Lees verder

Willem Hooghiemstra hij werd 17 jaar

Fotheringay - Sandy Denny

Vlak voordat de A7 tussen Heerenveen en Joure vierbaans werd, raakte op een koude nacht een gele Volvo in de slip en botste frontaal op een tegenligger. De verwoesting galmde nog jaren na. Afgelopen dinsdag was het precies 44 jaar geleden, dat ik mijn beste vriend, Willem Hooghiemstra, naar zijn graf bracht. In mijn hoofd zong FOTHERINGAY.Lees verder

De lach van de muze, de hand van de meester en het woord van de Reporter (foto: Horusta Freije)

Terug naar het EI

‘Hoe was de opening?’, vroeg mij vrouw, toen ik zondag thuiskwam. Ik kwam uit Galerie Het Melklokaal te Heerenveen, waar Jan Snijder en mijn vriend en beeldend kunstenaar Koos van der Sloot werden geëxposeerd. Ik zei naar waarheid dat het gezellig was, want als er meer mensen dan kunstwerken in een ruimte zijn, moet de kunst het nu eenmaal ontgelden.Lees verder

Herman en Sido (rond 1994)

De letter E (1994)

Toen ik de mastiekribben op het dak van het schuurtje vernagelde, hoorde ik mijn jongste zoon heit! roepen. Hij was zes en had net leren lezen. Of ik de letter E meer Nederlands vond of meer Fries, wil hij weten. Ik rechtte mijn rug en dacht even na. Fries, zei ik op gevoel. Hij knikte en droop weer af.Lees verder

Herman & Hedzer

De laatste dans: Listening wind (1987)

Mijn vrouw was al naar bed. De kleine sliep, maar ik was onrustig, die laatste zomer in de stad. Het oude huis, dat naar mij rook als een oude trui, gaf niets terug. Ik trok mijn witte laarsjes aan en, vooruit, deed nog eenmaal mijn gouden sjaal om. Voorzichtig trok ik de deur achter mij dicht en snoof de avondlucht diep in mijn longen. Met verende tred, op zoek naar mijn ritme, liep ik naar het centrum.Lees verder

De Koffiehûs Blues

Toen ik in de krant zag, dat Het Friesch Koffiehuis in Leeuwarden wordt gesloopt, ging ik even koppie onder in een branding van weemoed. In het bijschrift las ik dat het leegstaande pand ‘een rotte kies’ was, die voor 2018 Culturele Hoofdstad getrokken moest worden. Nou, ik kan u verzekeren, in de ogen van het establishment was Het Friesch Koffiehuis in de jaren tachtig een bek vol rotte kiezen. Juist daarom kwam ik er zo graag.Lees verder

Pier Nijholt (1922-2008)

In Paradisum

Niemand ging mooier dood dan mijn vader. In de zomer van 2007 werd in het ziekenhuis slokdarmkanker vastgesteld en kreeg hij slechts enkele maanden mee naar huis. Hij zuchtte tweemaal diep en was er klaar voor.Lees verder

Het Eysingahuis waar tot 2013 de Mata Haricollectie was gehuisvest.

De trap van Mata Hari (1996)

Bij de uitbreiding van het vorige Fries Museum aan de Tweebaksmarkt, slechts 20 jaar geleden, werd een koffer met spullen en twee miljoen op tafel gelegd, voor de inrichting van een Mata Hari tentoonstelling. Voor die expositie was maar een paar ton nodig, dus werd de rest ingezet om het betreffende deel van het oude museum een facelift te geven. De binnenplaats werd overkapt en in de hoek verrees een monumentale houten trap. Die was de aanleiding voor dit drama in vijf bedrijven.Lees verder

Chili con carne

Omdat mijn vrouw nog een laat overleg in Vaassen had, besloot ik Chili con Carne te maken. On-derweg van mijn werk haalde ik voor alle zekerheid een zakje saus.Lees verder

Nabij Hulshorst

Door een samenloop kwam het gedicht Hulshorst van Gerrit Achterberg mij voor de voeten. Toen ik het opnam bleek het zwaarder dan gedacht. Het leek steeds meer op een kristallen bol, dus besloot ik op zoek te gaan naar de gebruiksaanwijzing. Ik ben geen taalkundige, dus schreef ik: Nabij Hulshorst, een persoonlijke benadering van het gedicht Hulshorst van Gerrit AchterbergLees verder

In de biografie staat een andere foto met dezelfde parasol en jurk, genomen in het Bois de Boulogne.

Foto van Olga

‘Ik moet je iets laten zien,’ zei ik, toen mijn vrouw thuiskwam. Maar helaas, er was iets fout ge-gaan bij het opnemen van de uitzending. Ook bij een haastige speuractie op het wereldwijde net vond ik niet de foto van Annemarie Nauta, die in mijn ziel stond gebrand.Lees verder

Johnny Meier, ooit de beste accordeonist ter wereld

Er is een Amsterdammer doodgegaan

Na het overlijden van Burgemeester Eberhart van der Laan hoorde ik op één van de zenders het dat lied weer voorbijkomen – Er is een Amsterdammer doodgegaan – dat na de dood van Johan zo prachtig werd vertolkt door Kees Prins. Maar wie kent de herkomst en diepgang van dit lied?Lees verder

Pages

No front page content has been created yet.