Muziekverhalen

Bouwverhalen

Verhalen van alledag

Boeken

Koos 1976

Kroniek van een vriendschap # 2

Toen ik voor mijn uitvaartrede voor Koos van der Sloot de weg van onze vriendschap terug volgde tot voor het begin, realiseerde ik mij steeds meer hoe vreemd het was dat wij ooit vrienden werden. Achteraf beschouwd is het zelfs een wonderlijke speling van het lot, twee loten om precies te zijn. Ik ben niet iemand die in alle ernst in de sterren gelooft, en Koos al helemaal niet, maar ik denk dat het moment van onze ontmoeting precies op het juiste moment kwam.Lees verder

Koos van de Sloot 1979

Kroniek van een vriendschap # 1

Mijn vriend Koos van der Sloot is niet meer, maar het eeuwig leven gaat door; in zijn nalaten-schap, in de herinneringen en verhalen, totdat ook wij – de vlamdragers – herinnering zijn ge-worden. Ik barst van de verhalen en wil er graag een aantal met jullie delen. Het begin van onze vriendschap, ruim 38 jaar geleden, was zowel markant en karakteristiek …Lees verder

Love and Affection - Joan Armatrading

‘Vloek niet zo!’, maande mijn vrouw streng en ze had gelijk. Ik meende zelf ook, dat ik die katholieke jeugdzonde achter me had gelaten. Maar aan een lantaarnpaal op de Sinnebuorren in Joure zat een aankondiging gekleefd: Joan Armatrading kwam in de Oosterpoort. Na het geluksprongetje, zag ik dat de datum enkele dagen achter mij lag en toen floepte het eruit.Lees verder

Mijn nieuwe cowboypak 1961

She's no angel (De erfenis)

Na de publicatie van het verhaal Fotheringay op mijn site moest ik denken aan de laatste keer, dat de moeder van Willem bij ons op de koffie was. Toen de koetjes en de kalfjes eenmaal buiten liepen, vertelde ze dat ze na de dood van Willem vaak op zijn kamer had zitten luisteren naar Pink Floyd, om haar zoon met terugwerkende kracht beter te begrijpen.Lees verder

Willem Hooghiemstra hij werd 17 jaar

Fotheringay - Sandy Denny

Vlak voordat de A7 tussen Heerenveen en Joure vierbaans werd, raakte op een koude nacht een gele Volvo in de slip en botste frontaal op een tegenligger. De verwoesting galmde nog jaren na. Afgelopen dinsdag was het precies 44 jaar geleden, dat ik mijn beste vriend, Willem Hooghiemstra, naar zijn graf bracht. In mijn hoofd zong FOTHERINGAY.Lees verder

Herman & Hedzer

De laatste dans: Listening wind (1987)

Mijn vrouw was al naar bed. De kleine sliep, maar ik was onrustig, die laatste zomer in de stad. Het oude huis, dat naar mij rook als een oude trui, gaf niets terug. Ik trok mijn witte laarsjes aan en, vooruit, deed nog eenmaal mijn gouden sjaal om. Voorzichtig trok ik de deur achter mij dicht en snoof de avondlucht diep in mijn longen. Met verende tred, op zoek naar mijn ritme, liep ik naar het centrum.Lees verder

De Koffiehûs Blues

Toen ik in de krant zag, dat Het Friesch Koffiehuis in Leeuwarden wordt gesloopt, ging ik even koppie onder in een branding van weemoed. In het bijschrift las ik dat het leegstaande pand ‘een rotte kies’ was, die voor 2018 Culturele Hoofdstad getrokken moest worden. Nou, ik kan u verzekeren, in de ogen van het establishment was Het Friesch Koffiehuis in de jaren tachtig een bek vol rotte kiezen. Juist daarom kwam ik er zo graag.Lees verder

Pier Nijholt (1922-2008)

In Paradisum

Niemand ging mooier dood dan mijn vader. In de zomer van 2007 werd in het ziekenhuis slokdarmkanker vastgesteld en kreeg hij slechts enkele maanden mee naar huis. Hij zuchtte tweemaal diep en was er klaar voor.Lees verder

Chili con carne

Omdat mijn vrouw nog een laat overleg in Vaassen had, besloot ik Chili con Carne te maken. On-derweg van mijn werk haalde ik voor alle zekerheid een zakje saus.Lees verder

Nabij Hulshorst

Door een samenloop kwam het gedicht Hulshorst van Gerrit Achterberg mij voor de voeten. Toen ik het opnam bleek het zwaarder dan gedacht. Het leek steeds meer op een kristallen bol, dus besloot ik op zoek te gaan naar de gebruiksaanwijzing. Ik ben geen taalkundige, dus schreef ik: Nabij Hulshorst, een persoonlijke benadering van het gedicht Hulshorst van Gerrit AchterbergLees verder

Vader & dochter Oosterhuis

Trijntje Oosterhuis

Het is net als met de Elfstedentocht. Het komt steeds minder vaak voor en soms denk ik vertwijfeld: Zou ik het nog eens meemaken? Maar dan, op een onbewaakt ogenblik, slaat het toe. Ik hoor iets, dat ik nog niet eerder heb gehoord, iets dat volkomen nieuw is, iets dat hier binnen niet vanzelf een weg vindt naar mijn hoofd, naar mijn hart, of mijn onderbuik.Lees verder

De zin van het leven

Zittend achter een halve liter Kanunnik triple op het terras van een plaatselijk café, genietend van het vakmanschap van de vrouwelijke bediening, kwam als vanzelfsprekend de zin van het leven ter sprake. Tijdens de wandeling waren de andere onderwerpen al van de agenda gestreept.Lees verder

De Schoppenboer

Heruitgave van mijn roman uit 1998. Het verhaal speelt zich af in Lexum, een buurtschap in het Friese merengebied, terwijl zich een reeks onbegrijpelijke gebeurtenissen voltrekt vanaf het moment dat een vreemdeling arriveert. Lourens Becker noemt het De Schoppenboer, een naam die hij (ik dus, als schrijver) heb ontleend aan Lily, Rosemary & the Jack of Hearts van Bob Dylan.Lees verder

Tekst op muziek

TE KOOP (geheel gereviseerd en gepolijst)

Verhalen over 50 nederlandstalige liedjes. Het onderwerp is het Nederlandstalige lied. ‘De Standaards van Frits Spits’ vormde de aanleiding. Mijn perspectief is dat van de luisteraar, niet van de artiest. Mijn drijfveer is ontroering, niet goede smaak.Lees verder

Pier Nijholt (1922-2008)

Afscheid (2008)

Pas jaren later besefte ik, wat mijn vader me liet zien. Wachtend op de dood, nam hij afscheid van zijn leven met verhalen over de onbelaste jaren van zijn jeugd. Dat was de tijd dat hij met zijn vrienden ging voetballen en daarna naar het café. Alle dorpsfeesten liep ze af, op zoek naar vertier en ongein. Vrij en zonder zorgen. ‘Toen waren wij er nog niet,’ concludeerde mijn broer, maar ik dacht terug aan de kermis van ‘63.Lees verder

De raven op de dakrand van het oude Fries Museum, gemaakt door Gerard Groenewoud en Tilly Buij.

3x het oude Fries Museum

In 1996 werd het vernieuwde Fries Museum aan de Turfmarkt geopend door HKM Koningin Beatrix. Drie verhalen die verband houden met de verbouw en uitbreiding.Lees verder

Tafel++

De tafel++ is 1 x 2 m, zeer stabiel en door het ontbreken van poten langs de rand geschikt voor 10 personen.Lees verder

This is my song

26 verhalen over liedjes van Joni Mitchell, Lucinda Williams, Fairport Convention, Beniomino Gigli, Lou Reed, Neil Young, Bob Dylan, Elvis Costello & Burt Bacharach, Daniel Samkalden, Jacques Brel, the Band, the Marvelettes, Ray Charles, Buffalo Nickel, the Undertones, the Skyliners, Van Dyke Parks, Wally Tax, Roy Buchanan, Solution, Leon Redbone, Little Feat, Gram Parsons, Van Morrison, Nick Cave en Todd Rundgren. Een in kleur geïllustreerde en uitgebreide heruitgave van de Bestseller uit 2012.Lees verder

De Juiste dosis

Recept: “voor het slapen één dosis innemen kan de verbeelding sterk activeren combinatie met alcohol vermijden 75 st. vrij korte verhalen 350 wrdn”Lees verder

Verzamelde gedichten

58 gedichten 1980-1989 Herman Nijholt Deels eerder gepubliceerd in tijdschriften: De Vogelaar & De TalingLees verder

©2016 afbeelding door Herman Nijholt

Perfect day - Lou Reed

Laten we maar eens beginnen op een mooie ochtend in september dit jaar. Voor dag en dauw reed ik naar mijn werk. Ik luisterde naar Radio 2. Een vrouw – ik noem haar Truus van de Buren – belde naar de studio en vroeg Perfect Day aan, omdat het een prachtige nazomerdag dreigde te worden. De DJ van dienst vond het een treffende keuze. Ik mag van mezelf niet kwaad worden voor de koffie, dus werd ik verdrietig. Ik heb de radio uitgezet, maar de teleurstelling verdween niet. Het kwaad was al geschiedt. Niets is opgewassen tegen pure domheid.Lees verder

Beniomino Gigli

Panis Angelicus

Wij schrijven – pak hem beet – 1963. Na het avondeten mochten Greetje en ik nog even opblijven, terwijl moeder de kleintjes naar bed bracht. Ze had de tafel al afgeruimd, afgewassen en ons – zittend op het koude tafelzeil – met een koud washandje opgefrist. Daarna kregen we de pyjama aan. Buiten was het donker, al voor het avondeten had moeder de overgordijnen dicht getrokken. Vader had na het eten de kolenkachel bijgevuld en een beetje opgepookt. Daarna ging hij in zijn stoel liggen, legde zijn benen op een voetenbankje en schoof genoeglijk onderuit.Lees verder

Pages

No front page content has been created yet.