Verslag van een gezellige avond

28 januari 2020

Ik schat dat er tijdens de jaarlijkse Algemene LedenVergadering van Dinges, … nee, voorlopig nog steeds TennisVereniging Joure … er waren zo’n 50 acteurs en publiek. Gezellig druk, dus.
Al voor de vergadering werd ik aangesproken door Theo Andreae over het informele verslag dat ik pleeg te schrijven. ‘Alleen als er iets te melden is’, waarschuwde ik, want het moet geen Heel Holland Bakt worden, zo van: hier heb je een paar eieren, een zak bloem, een bekvol rozijnen en een scheut water. En zie maar wat je ervan bakt. Een verslag duldt nu eenmaal geen fantasie. 

Onze kersverse voorzitter André Zijl bleek een ras-entertainer, die sfeer wist te brengen. Hij werd bovendien bijgestaan door deskundige secondanten, die soms streng moesten zijn, maar de stemming vooral niet wilden bederven.

De eieren

Je kunt een publiek eigenlijk niet tevredener krijgen, dan met een cijferballet van opbrengsten en kosten, jaarrekeningen en begrotingen die onder de streep een prettig overschot laten zien. Penningmeester Pieter Gietema deed zijn uiterste best enkele tegenvallertjes te verantwoorden, maar de conclusie bleef: Geld zat.
Om het begrip inspraak gestalte te geven, werd ten eerste een contributieverhoging van 1 euro in stemming gebracht, wat geen geld is voor vier gratis consumpties voor alle aanwezige stemgerechtigden. En vervolgens werd er gestemd over een investering in Ledverlichting rond de banen. Ook dat werd geen halszaak, want bestuurslid Theo Andreae legde uit dat deze investering in 2 of 4 jaar wordt terugverdiend en daarna alleen maar gouden eieren produceert. Daarbij is het licht ook nog beter. Als een verregende colporteur aan de deur zoiets voorrekent, denkt de gemiddelde burger dat hij bij het been wordt genomen, want waarom heeft niet iedereen allang Led? Maar in deze ambiance tekende het publiek graag bij het kruisje.

Onder vier ogen legde Gietema desgevraagd uit dat het verstandig was niet voorop te lopen, zoals destijds bij de padelbanen. De toekomstige norm hiervoor wordt een betonondergrond, maar dat konden ze toen nog niet weten. Daar was dus ook nog geen voorziening voor getroffen, maar ik geloof niet dat iemand daar vannacht wakker van heeft gelegen.

Tenslotte bracht Andreae het noodzakelijke groot onderhoud aan het Clubhuis ter sprake. Hoewel hij vorig jaar werd benoemd, nadat hij voorstelde het oude clubhuis plat te gooien, was ook hij opeens heel voorzichtig geworden. De komende twee jaar zou een aantal plannen naast elkaar worden gelegd, en daarna misschien, als er geld was … enfin, wij horen er nog van.

De rozijnen

Een onderwerp dat van de agenda was gehaald, was de eventuele naamswijziging. Reden hiervoor was dat TV Joure volgens de voorzitter geen tennisvereniging meer was. Er wordt ook gepaddeld en met de playground halen we weer andere activiteiten binnen. Maar dit onderwerp zou eerst intern worden besproken en wellicht volgend jaar aan de ALV worden voorgelegd.

What’s in a name?, dacht ik vannacht. We zijn natuurlijk nog steeds wel een tennisvereniging, maar niet uitsluitend. De vlag dekt de lading niet meer, maar is dat erg? Dat is de vraag.
Heel Holland Bakt wordt bijvoorbeeld op tv gebracht door KRO-NCRV, een samenwerking van twee radio-omroepverenigingen die sinds 1955 ook TV maken. Hetzelfde geldt voor de VARA, de AVRO en de VPRO. Niemand heeft zich kennelijk ooit aan die naam gestoord. Toen de VPRO eind jaren 60 voor het eerst naakt op tv bracht en niet meer Vrijzinnig Protestants was, haalden ze de puntjes gewoon weg. De naam bleven, maar de letters vormden geen afkorting meer.
Daar staat tegenover dat ik een zekere leeftijd heb, en mij wellicht meer dan anderen hecht aan wat mij dierbaar is. Wij wachten ook deze ontwikkelingen met belangstelling af.

Kortom, het was gezellig, maar was er nou veel nieuws te melden? Eigenlijk niet, maar ik heb er toch weer iets van gebakken. Nu nog een titel verzinnen, die de voorstelling dekt.

Bekijk ook...

De Rappe Krentenbol

Na een grimmige vergadering moest ik wat stoom kwijt. Omdat het mooi weer was en ik mijn brood was vergeten, besloot ik naar de Lidl aan de Oude Oppenhuizerweg te lopen, voor een zak snelle krentenbollen. Halverwege op een parkeerterrein haalde een man een voorwiel uit zijn Renault en vervolgens de rest van een racefiets. Toen wierp hij zijn stropdas op de achter-bank, trok zijn overhemd uit en liet ook zijn kantoorbroek zakken.

De binnenkant van mijn schedel

‘We gaan op schoolreisje,’ zei ik, toen mijn vrouw vertelde dat de olijke tweeling kwamen logeren. ‘Waar wil je naartoe?’ ‘Het wordt warm,’ zei ik. ‘We gaan naar Schier.’ Aldus werd besloten. De essentie van een schoolreisje is, dat alles een feestje is. Dat is niet een feit. Dat is een instelling. Dat is de bedoeling.

De AH in Joure, waar vroeger Hotel Terwisga stond.

Bakkie aanspraak

Aan de koffietafel bij Albert Heijn zat een vrouw op zichzelf. De stoel aan de overkant werd gegrepen door een onzekere man. - Vinnu ’t erg as ik erbij kom?, vroeg hij hees. - Neu. Tis openbaar.